Zaburzenia psychiczne a renta

Cyklotymia jest określana, jak małe zaburzenie psychiczne, określane podobnie jako stan depresyjny, który jednak zazwyczaj nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość znacznie się od siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne W poniższym artykule skupimy się na głębokim zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając to z początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Potrafi istnieć elementem kierującym do powstawania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej odkrycie jest dodatkowe zazwyczaj w wczesnej a trzeciej fazie życia człowieka, zobowiązuje się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu oraz sprowadza do wielkiej destabilizacji w działaniu społecznym.

Leczenie Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna stać natychmiast poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie zatem stricte leczenie farmakologiczne, zbliżone do systemu działania depresji, bowiem podawane leki będą uważały często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem działania będzie psychoterapia.

Fazy Zachorowanie na cyklotymię ukazuje się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją wydać na dwie fazy:

Faza subdepresji, na jaką wrzucają się: abulia, czyli problem z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i kłopoty z uwagą, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz minusie wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne spraw i wycofanie społeczne. Faza hipomanii, czyli dobry humor, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i ograniczone zapotrzebowanie na odpoczynek, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności jasnego myślenia, kłopoty z kolekcją uwagi, agresja i wrogość, poczucie mocy i entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta zawsze pojawia się u osób, które cierpią na dwubiegunowość. Poza tym pomysł posiadają więcej takie czynniki jak duży stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak i też stresujące sytuacje. Także dużo szybki zysk mają też wychowanie i środowisko, w jakiej żyją potencjalnie chorujące osoby.