Strefy zagrozenia ekologicznego w polsce

Dyrektywa ATEX (fr. Atmosphères Explosibles), zwana też dyrektywą 94/9/WE – to prawo Unii Europejskiej, które definiuje zasadnicze wymagania produktów przeznaczonych do stosowania w przestrzeniach zagrożonych wybuchem. Na zagrożenie wybuchem metanu i pyłu węglowego jest zdolna większość maszyn oraz urządzeń używanych w kopalniach węgla kamiennego, a dyrektywa ATEX dotyczy narzędzi i systemów ochronnych przeznaczonych do używania w strefach narażonych na niebezpieczeństwo eksplozji. Jeszcze do ostatnia przepisy dotyczące bezpieczeństwa w jednych państwach Unii Europejskiej różniły się między sobą, co było istotne utrudnienie dla swobody wymiany dóbr między krajami członkowskimi.
Spośród tego powodu powstała unifikująca dyrektywa ATEX, która ujednoliciła dotychczasowe wzory i zdecydowanie ułatwiła obieg towarów w Zgody Europejskiej. Realizując zapisy artykułu 100a Traktatu Rzymskiego, najważniejszym punktem dyrektywy ATEX jest przeznaczenie wolnego przepływu towarów gwarantujących wielki poziom ochrony przeciwwybuchowej. Odnośnie urządzeń danych do rzeczy w okolicach zagrożonych eksplozją, Parlament Europejski i Rada Unii Europejskiej dnia 23 marca 1994 roku wydały dyrektywę ATEX 94/9/EC, która wprowadziła w mieszkanie z dniem 1 lipca 2003 roku. Uchwalono ponadto dyrektywę 1999/92/EC ATEX137 (zwaną również ATEX USERS) dnia 16 grudnia 1999 roku, jaka z zmiany dotyczy minimalnych wymagań bezpieczeństwa książki w miejscach, gdzie istnieje ryzyko wystąpienia atmosfery wybuchowej. Dyrektywa ATEX 94/9/WE zaczęła działać do 1 lipca 2003 roku i zastąpiła poprzednie dyrektywy starego podejścia 76/117/EWG i 79/196/EWG.

oznaczenie CE (fr. Conformité Européenne)
numer identyfikacyjny jednostki certyfikującej
symbol wykonania przeciwwybuchowego
grupa wybuchowości
kategoria urządzenia
rodzaj ochrony przeciwwybuchowej
podgrupa wybuchowości
klasa temperatur

Polecamy szkolenia Atex