Produkty pochodzace z hurtowni wedlin

Wędlinami nazywa się rozmaite wyroby mięsne powstałe z surowca rozdrobnionego, z kolei wędzonki to mięsne przetwory wykonane z pojedynczego kawałka peklowanego mięsa. Peklowanie to natomiast proces technologiczny, który polega na oddziaływaniu solanki lub mieszanki peklującej na mięso. Efektem omawianego procesu jest utrwalenie barwy oraz wytworzenie charakterystycznego mięsnego smaku i zapachu. Hurtownie wędlin dzięki peklowaniu dokonują przedłużenia trwałości swoich produktów poprzez zahamowanie wzrostu bakterii chorobotwórczych i gnilnych. Dzięki temu konsumenci mogą dłużej cieszyć się smakiem ulubionych przetworów mięsnych bez obawy, że pomimo przechowywania w lodówce przedwcześnie się zepsują.

Jednym z najpopularniejszych przetworów mięsnych sprzedawanych przez hurtownie wędlin jest tradycyjna szynka, najczęściej pochodzenia wieprzowego. Szynka pozyskiwana jest z tylnej tuszy świni lub dzika, stanowi wyrób garmażeryjny oferowany jako produkt schłodzony bądź mrożony z kością albo bez. Prawidłowa barwa mięśni w szynce powinna mieścić się w zakresie między jasnoróżowej po czerwoną, zaś tłuszcz może być zabarwiony na biało, z odcieniem kremowym lub różowawym. Drugim w kolejności najbardziej rozpowszechnionym wśród polskich konsumentów rodzajem wędliny jest sławna na całym świecie kiełbasa. Otóż klasyczna kiełbasa to nic innego niż solone, zmielone mięso wieprzowe z dodatkiem przypraw oraz wtłoczone do osłonki celulozowej lub jelita.

Specyficzne warunki klimatyczne w naszym regionie doprowadziły do tego, że w Polsce kiełbasę utrwalano poprzez wędzenie zamiast przez naturalny proces suszenia, jak w krajach śródziemnomorskich o mniejszej wilgotności powietrza. Niekiedy hurtownie wędlin mianem kiełbasy określały wyrób wędliniarsko-garmażeryjny zawierający nie tylko mięso wieprzowe, ale też znaczne domieszki mięsa innych zwierząt rzeźnych (np. wołowiny, koniny, jagnięciny, drobiu, królika, nutrii bądź osła). Powodem takich praktyk były względy ekonomiczne, albowiem wieprzowina uchodziła za kosztowny surowiec, dlatego jej deficyt uzupełniano innymi rodzajami mięs. W ten sposób utrwalił żywy do tej pory stereotyp głoszący, iż salami wytwarzane jest z oślego mięsa, frankfurterki wytwarza się z nutrii, kabanos z koniny, zaś parówki zawierają mięso drobiowe.